Ik ben Eva-Linde, 31 jaar, woonachtig in Leerdam, en inmiddels al zo’n acht jaar vrijwilliger binnen de afdeling Geld- en Regelzaken van BindkrachtVHL. In die tijd heb ik meerdere cliënten mogen helpen met hun administratie, iets wat ik met veel plezier en toewijding doe. Voordat ik hier terechtkwam, was ik actief binnen de werkgroep Samenleven. Daar leerde ik Tulin Koca kennen, inmiddels al ruim zeven jaar geleden. Vanaf het eerste moment dat we samenwerkten, merkte ik dat we dezelfde drijfveren deelden: iets betekenisvols willen doen voor anderen.

Dat verlangen heb ik eigenlijk altijd al gehad. Sinds mijn afstuderen in 2017 als maatschappelijk werkster werk ik met verschillende doelgroepen. Wat mij telkens opnieuw beweegt, is dat gevoel dat je echt verschil kunt maken voor iemand. Niet in de zin van grote veranderingen, maar door er simpelweg te zijn, aandacht te geven, en iemand te laten merken dat hij of zij ertoe doet.

Het raakt me steeds weer hoeveel voldoening het geeft wanneer ik zie dat iemand zich gezien en gehoord voelt. Zeker wanneer het gaat om eenzaamheid, een thema dat vaak onzichtbaar is, maar zo’n grote impact heeft op een leven. Als vrijwilliger ben je niet alleen degene die helpt met praktische zaken; je bent ook een luisterend oor, een vertrouwd gezicht waar iemand elke week naar uitkijkt.

En dat vind ik misschien wel het allermooiste aan vrijwilligerswerk: de band die je opbouwt. Je leert mensen kennen op een manier die verder gaat dan alleen begeleiding. Je ziet hun kracht, hun kwetsbaarheid, hun humor, hun verhaal. Je mag een stukje met iemand meereizen, en dat voelt voor mij als een bijzonder voorrecht.

Vrijwilliger zijn verrijkt mijn leven. Het herinnert me eraan hoe waardevol menselijk contact is en hoe belangrijk het is dat we er voor elkaar zijn. Dat kleine beetje tijd en aandacht dat ik geef, levert vaak iets veel groters op. Niet alleen voor de ander, maar ook voor mijzelf.